Biblia - Objawienie ...

*
(1) I pokazał mi rzekę wody życia, czystą jak kryształ, wypływającą z tronu Boga i Baranka (2) środkiem szerokiej ulicy miasta. A po tej i po tamtej stronie rzeki Były drzewa życia, wydające dwanaście zbiorów owocu, rodzące swe owoce każdego miesiąca. A liście drzew służyły do leczenia narodów. (3) I już nie będzie tam żadnego przekleństwa. Ale będzie w mieście tron Boga i Baranka, a jego niewolnicy będą dla niego pełnić świętą służbę; (4) i będą widzieć Jego oblicze, a na ich czołach będzie jego imię. (5) Ponadto nocy już nie będzie, i nie potrzebują światła lampy ani nie mają światła słonecznego, ponieważ Jehowa Bóg będzie ich oświetlał, i będą królować na wieki wieków. (6) I rzekł do mnie: "Słowa te są wierne i prawdziwe; tak, Jehowa, Bóg natchnionych wypowiedzi proroków, posłał swego anioła, aby pokazać swym niewolnikom, co ma się stać wkrótce. (7) A oto przychodzę szybko. Szczęśliwy każdy, kto zachowuje słowa proroctwa tego zwoju". (8) To właśnie ja, Jan, słyszałem i widziałem te rzeczy. A gdy usłyszałem i ujrzałem, upadłem, by oddać cześć u stóp anioła. który mi to pokazywał. (9) Ale on mi mówi: "Uważaj! Nie czyń tego! Jestem tylko współniewolnikiem twoim i twoich Braci, którzy są prorokami. i tych, którzy zachowują słowa tego zwoju. Oddaj Cześć Bogu". (10) Mówi mi też: "Nie pieczętuj słów proroctwa tego zwoju, bo wyznaczony czas Jest bliski. (11) Kto się dopuszcza nieprawości, niech się dalej dopuszcza nieprawości, i kto jest plugawy, niech dalej się plugawi; ale: prawy niech dalej Czyni to, co prawe, a święty niech dalej się uświęca. (12) "Oto przychodzę szybko - a zaplata, którą daję, jest ze mną - aby każdemu oddać według tego, jakie jest jego dzieło.13 Jam jest Alfa i Omega, pierwszy i ostatni, początek i koniec. (14) Szczęśliwi ci, którzy piorą swe długie szaty, Żeby mieć prawo pójść do drzew życia i żeby uzyskać wstęp do miasta przez jego Bramy. (15) Na zewnątrz są psy i uprawiający spirytyzm, i rozpustnicy, i mordercy, i bałwochwalcy, i każdy, kto lubuje się i trwa w kłamstwie. (16) "Ja, Jezus, posłałem swego anioła, aby wam o tym złożyć świadectwo dla zborów. Jam jest korzeń i potomek Dawida, i jasna gwiazda poranna". (17) A duchy i oblubienica bezustannie mówią: "Przyjdź!" I każdy, kto słyszy, niech powie: "Przyjdź!" I każdy, kto jest spragniony, niech przyjdzie; każdy, kto chce, niech bierze wodę życia darmo. (18) "Ja świadczę każdemu, kto słyszy słowa proroctwa tego zwoju: Jeżeli ktoś doda coś do tych rzeczy, Bóg doda mu plagi zapisanych w tym zwoju; (19) a Jeżeli ktoś odejmie coś ze słów zwoju tego proroctwa. Bóg odejmie jego dział w drzewach Życia i w mieście świętym - rzeczach opisanych w tym zwoju. (20) "Ten, który świadczy o tych rzeczach, mówi: ,Tak, przychodzę szybko' ". "Amen! Przyjdź, Panie Jezusie". (21) Życzliwość niezasłużona Pana Jezusa Chrystusa niech będzie ze świętymi.
(Apokalipsa (Objawienie) 22:1-21, Biblia w przekładzie Nowego �wiata)

in Ap.Rozdz.22 Kommentare (0)    Trackbacks (0)

*
(1) I ujrzałem nowe niebo i nową ziemię; bo poprzednie niebo i poprzednia ziemia Przeminęły i morza już nie ma. (2) Ujrzałem też miasto święte Nową Jerozolimę, zstępującą z nieba od Boga i przygotowaną jako oblubienica przyozdobiona dla swego małżonka. (3) Wtedy usłyszałem donośny głos od tronu, mówiący: "Oto namiot Boga jest z ludźmi i On będzie przebywać z nimi, a oni będą jego ludami. I Będzie z nimi sam Bóg. (4) I otrze z ich oczu wszelką łzę, i śmierci już nie Będzie ani żałości, ani krzyku, ani bólu już nie będzie. To, co poprzednie, Przeminęło". (5) I Zasiadający na tronie rzekł: "Oto czynię wszystko nowe". Mówi też: "Napisz, Ponieważ słowa te są wierne i prawdziwe". (6) I rzekł do mnie: "Stało się! Jam Jest Alfa i Omega, początek i koniec. Każdemu spragnionemu dam darmo ze źródła wody życia. (7) Każdy zwyciężający odziedziczy to wszystko i ja będę jego Bogiem, a on będzie moim synem. (8) Ale co do tchórzów i tych bez wiary, i obrzydliwych w swej plugawości, i morderców, i rozpustników, i uprawiających spirytyzm, i Bałwochwalców, i wszystkich kłamców - ich dział będzie w jeziorze płonącym ogniem i siarką. To oznacza drugą śmierć". (9) I przyszedł jeden z siedmiu aniołów, którzy mieli siedem czasz napełnionych siedmioma plagami ostatnimi, i odezwał się do mnie, mówiąc: "Chodź tutaj, a Pokażę ci oblubienicę, małżonkę Baranka". (10) Przeniósł mnie więc w mocy ducha na wielką i wyniosłą górę i pokazał mi święte miasto Jerozolimę, zstępującą z nieba od Boga (11) i mającą chwałę Bożą. Blask jej był podobny do najdrogocenniejszego kamienia, jakby krystalicznie lśniącego kamienia jaspisu. (12) Miała mury wielki i wyniosły i miała dwanaście bram, a przy bramach dwunastu aniołów, i były wypisane imiona, które są imionami dwunastu plemion synów Izraela. (13) Od wschodu Były trzy bramy i od północy trzy bramy, i od południa trzy bramy, i od zachodu trzy bramy. (14) Mur miasta miał też dwanaście kamieni fundamentowych, a na nich dwanaście imion dwunastu apostołów Baranka. (15) A ten, który mówił ze mną, jako miarę trzymał złotą trzcinę, żeby zmierzyć miasto i jego bramy, i jego mur. (16) A miasto układa się w czworobok i jego długość jest taka, jak jego szerokość. I zmierzył miasto trzciną: dwanaście tysięcy stadiów; jego długość i szerokość, i wysokość są równe. (17) Zmierzył też Jego mur: sto czterdzieści cztery łokcie, według miary człowieczej, a zarazem anielskiej. (18) A budulcem jego muru był jaspis, miasto zaś było z czystego złota, podobnego do czystego szkła. (19) Fundamenty muru miasta były przyozdobione wszelkim drogocennym kamieniem: pierwszy fundament to jaspis, drugi szafir, trzeci chalcedon, czwarty szmaragd, (20) piąty sardonyks, szósty sard, siódmy Chryzolit, ósmy beryl, dziewiąty topaz, dziesiąty chryzopraz, jedenasty hiacynt, dwunasty ametyst. (21) Ponadto dwanaście bram to dwanaście pereł; każda z bram Była z jednej perły. A szeroka ulica miasta to czyste złoto, jak przezroczyste szkło. (22) I nie widziałem w nim świątyni, bo jego świątynią jest Jehowa Bóg, wszechmocny, a także Baranek. (23) I miasto nie potrzebuje słońca ani księżyca, aby mu świeciły, bo chwała Boża je rozświetliła, a jego lampą - Baranek. (24) I narody będą chodzić dzięki jego światłu, a królowie ziemi będą do niego wnosić swą chwałę. (25) I za dnia jego bramy w ogóle nie będą zamknięte, bo nocy tam nie Będzie. (26) I wniosą do niego chwałę i szacunek narodów. (27) Ale w żaden sposób nie wejdzie do niego nic, co nie jest święte, ani nikt, kto trwa w obrzydliwości i kłamstwie, tylko ci, którzy są zapisani w Barankowym zwoju życia.
(Apokalipsa (Objawienie) 21:1-27, Biblia w przekładzie Nowego �wiata)

in Ap.Rozdz.21

*
(1) I ujrzałem anioła zstępującego z nieba z kluczem od otchłani i wielkim łańcuchem w swej ręce. (2) I schwytał smoka, pradawnego węża, którym jest Diabeł i szatan, i związał go na tysiąc lat. (3) I wrzucił go do otchłani, i zamknął ją, i nad nim opieczętował, żeby już nie wprowadzał w błąd narodów, aż się skończy tysiąc lat. Potem ma być wypuszczony na krótki czas. (4) I ujrzałem trony, i byli ci, którzy na nich zasiedli, i dano im władzę sądzenia. Tak, ujrzałem dusze tych, których stracono toporem za świadczenie o Jezusie i za mówienie o Bogu, tych, którzy nie oddali czci ani bestii, ani jej wizerunkowi i którzy nie przyjęli znamienia na swe czoło ani na rękę. I ożyli, i królowali z Chrystusem przez tysiąc lat. (5) (Pozostali z umarłych nie ożyli, aż się skończyło tysiąc lat). To jest pierwsze zmartwychwstanie.6 Szczęśliwy i święty jest każdy, kto ma udział w pierwszym zmartwychwstaniu; nad tymi druga śmierć nie ma władzy, lecz będą kapłanami Boga i Chrystusa i będą z nim królować Przez tysiąc lat. (7) A gdy tylko się skończy tysiąc lal. Szatan zostanie wypuszczony ze swego więzienia (8) i wyjdzie, by wprowadzić w błąd narody na czterech narożnikach ziemi, Goga i Magoga, aby je zgromadzić na wojnę. Liczba ich jak piasek morza. (9) i wystąpili na szerokość ziemi, i okrążyli obóz świętych i miasto umiłowane. Ale z nieba zstąpił ogień i ich pożarł. (10) A Diabeł, który ich wprowadzał w błąd, został wrzucony do jeziora ognia i siarki, gdzie już się znajdowali zarówno Bestia, jak i fałszywy prorok; i będą męczeni dzień i noc na wieki wieków. (11) I ujrzałem wielki, biały tron i zasiadającego na nim. Sprzed niego uciekły ziemia i niebo i już nie znaleziono dla nich miejsca. (12) I ujrzałem umarłych, wielkich i małych, stojących przed tronem, i otwarto zwoje. Otwarto też inny zwój; jest to zwój życia. I umarli byli sądzeni z tego, co napisano w zwojach, według swych uczynków. (13) I wydało morze umarłych, którzy się w nim znajdowali, i śmierć, i Hades wydały umarłych, którzy się w nich znajdowali, i byli sądzeni każdy z osobna - według swych uczynków. (14) A śmierć i Hades wrzucono do jeziora ognia. To oznacza drugą śmierć: jezioro ognia. (15) A kogokolwiek nie znaleziono zapisanego w księdze życia, tego wrzucono do jeziora ognia.
(Apokalipsa (Objawienie) 20:1-15, Biblia w przekładzie Nowego �wiata)

in Ap.Rozdz.20

*
(1) Potem usłyszałem jakby donośny głos ogromnej rzeszy w niebie. Powiedzieli: "Wysławiajcie Jah! Wybawienie i chwała, i moc należą do Boga naszego, (2) ponieważ Jego sądy są prawdziwe i prawe. Bo wykonał wyrok na wielkiej nierządnicy, która swą rozpustą kaziła ziemię, i pomścił na jej ręce krew swoich niewolników". (3) I zaraz rzekli powtórnie: "Wysławiajcie Jah! A dym z niej wznosi się na wieki wieków". (4) A dwudziestu czterech starszych wraz z czterema żywymi stworzeniami upadło i oddało cześć Bogu zasiadającemu na tronie, i powiedziało: "Amen! Wysławiajcie Jah!" (5) Dobył się również głos od tronu i powiedział: "Wysławiajcie naszego Boga, wszyscy jego niewolnicy, którzy się go boicie, mali i wielcy". (6) I usłyszałem jakby głos ogromnej rzeszy i jakby odgłos wielu wód, i jakby odgłos potężnych gromów. Powiedzieli: "Wysławiajcie Jah, ponieważ Jehowa, nasz Bóg, Wszechmocny, zaczął królować. (7) Radujmy się i tryskajmy radością, i oddawajmy mu chwałę, ponieważ nadeszły zaślubiny Baranka i jego małżonka się Przygotowała. (8) Tak, dano jej się przyoblec w jasny, czysty, delikatny len, bo delikatny len przedstawia prawe czyny świętych". (9) I mówi mi: "Napisz: Szczęśliwi, którzy są zaproszenia na wieczerzę zaślubin Baranka". Mówi mi również: "Są to prawdziwe wypowiedzi Boga". (10) Wtedy upadłem u Jego stóp, aby mu oddać cześć. Ale on mi mówi: "Uważaj! Nie czyń tego! Jestem tylko współniewolnikiem twoim i braci twoich, którzy zajmują się świadczeniem o Jezusie. Oddaj cześć Bogu; bo właśnie świadczenie o Jezusie jest natchnieniem do Prorokowania". (11) I ujrzałem niebo otwarte, a oto biały koń. A siedzący na nim, zwany Wiernym i Prawdziwym, w prawości sądzi i prowadzi wojnę. (12) Jego oczy to ognisty płomień, a na jego głowie wiele diademów. Ma napisane imię, którego nie zna nikt prócz niego, (13) i jest przyobleczony w wierzchnią szatę spryskaną krwią, a imię, którym go zwą, brzmi Słowo Boga. (14) Również wojska, które były w niebie, podążały za nim na białych koniach, odziane w biały, czysty, delikatny len. (15) A z jego ust wychodzi ostry, długi miecz, aby mógł nim uderzyć narody, i będzie je pasł rózgą Żelazną. On też depcze winną tłocznię gniewu srogiego zagniewania Boga wszechmocnego. (16) A na swej szacie wierzchniej, mianowicie na udzie, ma napisane imię: Król królów i Pan panów. (17) Ujrzałem również anioła stojącego w słońcu; i zawołał donośnym głosem, i Powiedział do wszystkich ptaków, które latają środkiem nieba: "Chodźcie tutaj, zgromadźcie się na wielką wieczerzę Boga, (18) żeby jeść ciała królów i ciała dowódców wojskowych, i ciała siłaczy, i ciała koni i tych, którzy na nich siedzą, i ciała wszystkich, tak wolnych, jak i niewolników, i małych, i wielkich". (19) I ujrzałem bestię oraz królów ziemi i ich wojska zgromadzone, aby stoczyć wojnę z siedzącym na koniu i z jego wojskiem. (20) I pochwycono bestię, a wraz z nią fałszywego proroka, dokonującego przed nią znaków, którymi wprowadzał w błąd tych, co otrzymali znamię bestii, i tych, co oddają cześć jej wizerunkowi. Oboje zostali żywcem wrzuceni do ognistego jeziora, płonącego siarką. (21) A pozostali Byli pozabijani długim mieczem siedzącego na koniu, mieczem, który wychodził z Jego ust. I wszystkie ptaki nasyciły się ich ciałami.
(Apokalipsa (Objawienie) 19:1-21, Biblia w przekładzie Nowego �wiata)

in Ap.Rozdz.19

*
(1) Potem ujrzałem innego anioła, zstępującego z nieba, mającego wielką władzę; i ziemia rozświetliła się od jego chwały. (2) I zawołał silnym głosem, mówiąc: "Upadła! Upadła metropolia Babilon Wielki i stała się miejscem mieszkania demonów i kryjówką wszelkiego nieczystego wyziewu, i kryjówką wszelkiego ptaka nieczystego i znienawidzonego! (3) Bo z powodu wina gniewu jej rozpusty wszystkie narody padły ofiarą i królowie ziemi dopuszczali się z nią rozpusty, a wędrowni kupcy ziemscy wzbogacili się przez moc jej bezwstydnego zbytku. (4) I usłyszałem inny głos z nieba, mówiący: "Wyjdźcie z niej, mój ludu, jeżeli nie chcecie mieć z nią udziału w jej grzechach i jeżeli nie chcecie otrzymać Części jej plag. (5) Bo grzechy jej narosły aż do nieba i Bóg przywołał na pamięć Jej niesprawiedliwe uczynki. (6) Oddajcie jej tak, jak i ona oddawała, i uczyńcie Jej dwa razy tyle, owszem, w dwójnasób to, co ona czyniła; do kielicha, w który ona nalewała mieszaninę, nalejcie jej dwa razy tyle mieszaniny. (7) W jakim stopniu ona otaczała siebie chwałą i żyła w bezwstydnym zbytku, w takim stopniu zadajcie jej męczarni i żałości. Bo mawia w swym sercu: ,Siedzę jako królowa i nie jestem wdową, i nigdy nie zaznam żałości'. (8) Dlatego też w jeden dzień jej Plagi nadejdą, śmierć i żałość, i klęska głodu, i zostanie doszczętnie spalona ogniem, ponieważ silny jest Jehowa Bóg, który ją osądził. (9) "A królowie ziemi, którzy się z nią dopuszczali rozpusty i żyli w bezwstydnym zbytku, będą nad nią płakać i uderzać się ze smutku, patrząc na dym jej pożaru, (10) stojąc w oddali z bojaźni przed jej męczarnią i mówiąc: ,Jaka szkoda, jaka szkoda, wielka metropolio, Babilonie, silna metropolio, ponieważ w jednej godzinie nadszedł twój sąd!' (11) "Również wędrowni kupcy ziemscy nad nią płaczą i są pogrążeni w żałości, Ponieważ nie ma już nikogo, kto by kupował całe ich zasoby: (12) całe zasoby złota i srebra, i drogocennego kamienia, i pereł, i delikatnego lnu, i purpury, i Jedwabiu, i szkarłatu: i wszelką rzecz z drewna pachnącego, i wszelkie Przedmioty z kości słoniowej, i wszelkie przedmioty z najcenniejszego drewna i z miedzi, i z żelaza, i z marmuru; (13) również cynamon i korzenie indyjskie, i kadzidło, i wonny olejek, i wonną żywię. i wino, i oliwę, i wyborną mąkę, i Pszenicę, i bydło, i owce, i konie:, i powozy, i niewolników, i dusze ludzkie. (14) Tak, oddalił się od ciebie wyborny owoc, którego pragnęła twa dusza, i zginęły spośród ciebie wszystkie rzeczy wykwintne i świetne, i ludzie już nigdy ich nie znajdą. (15) "Wędrowni kupcy handlujący tymi rzeczami, którzy się na niej wzbogacili, staną w oddali z bojaźni przed jej męczarnią i będą płakać, i będą pogrążeni w Żałości, (16) mówiąc: ,Jaka szkoda, jaka szkoda - wielka metropolio, odziana w delikatny len i purpurę, i szkarłat, i bogato ozdobiona zlotem i drogocennym kamieniem, i perłą, (17) ponieważ w jednej godzinie zostało spustoszone tak wielkie bogactwo!' "I każdy kapitan statku, i każdy człowiek, który skądś przybywa, i żeglarze, i wszyscy utrzymujący się z morza stanęli z dala (18) i wołali, patrząc na dym jej Pożaru, i mówili: ,Któreż miasto jest jak ta wielka metropolia?' (19) I rzucali sobie proch na głowy, i wołali, płacząc i pogrążając się w żałości, i mówili: ,Jaka szkoda, jaka szkoda - ponieważ wielka metropolia, w której wszyscy mający statki na morzu wzbogacili się na jej świetności, została w jednej godzinie spustoszona!' (20) "Weselcie się nad nią, niebo oraz wy, święci i apostołowie, i prorocy, Ponieważ Bóg dla was sądownie ją ukarał!" (21) A pewien silny anioł podniósł kamień podobny do wielkiego kamienia młyńskiego i rzucił go w morze, mówiąc: "Tak Babilon, wielka metropolia, zostanie z Rozmachem zrzucona i już nigdy nie będzie znaleziona. (22) I już nigdy nie będzie w tobie słyszany głos śpiewaków, którzy wtórują sobie na harfie, i muzyków, i flecistów, i trębaczy, i już nigdy nie będzie w tobie znaleziony rzemieślnik Jakiegokolwiek zawodu, i już nigdy nie będzie w tobie słyszany odgłos kamienia młyńskiego, (23) i już nigdy nie będzie w tobie świecić światło lampy, i już nigdy nie będzie w tobie słyszany głos oblubieńca i oblubienicy; bo twoi wędrowni kupcy byli najznamienitszymi ludźmi na ziemi, bo przez twoje praktyki spirytystyczne zostały wprowadzone w błąd wszystkie narody. (24) Tak, znaleziono w niej krew proroków i świętych, i tych wszystkich, którzy zostali pozabijani na ziemi".
(Apokalipsa (Objawienie) 18:1-24, Biblia w przekładzie Nowego �wiata)

in Ap.Rozdz.18

*
(1) I przyszedł jeden z siedmiu aniołów, którzy mieli siedem czasz, i odezwał się do mnie, mówiąc: "Chodź, pokażę ci sąd nad wielką nierządnicą, która siedzi nad wieloma wodami, (2) z którą dopuszczali się rozpusty królowie ziemi, a zamieszkujący ziemię zostali upici winem jej rozpusty". (3) I przeniósł mnie w mocy ducha na pustkowie. I ujrzałem niewiastę siedzącą na Bestii barwy szkarłatnej, pełnej bluźnierczych imion oraz mającej siedem głów i dziesięć rogów. (4) A niewiasta była przyobleczona w purpurę I szkarłat oraz ozdobiona złotem i drogocennym kamieniem, i perłami, a w swej ręce miała złoty kielich pełen obrzydliwości i nieczystości swej rozpusty. (5) A na jej czole było napisane imię, tajemnica: "Babilon Wielki, matka nierządnic i obrzydliwości ziemi". (6) I widziałem, że niewiasta była pijana krwią świętych i krwią świadków Jezusa. A gdy ją ujrzałem, zdumiałem się wielkim zdumieniem. (7) Anioł więc rzekł do mnie: "Dlaczego się zdumiałeś? Powiem ci tajemnicę niewiasty i bestii, która ją nosi, a ma siedem głów i dziesięć rogów: (8) Bestia, którą ujrzałeś, była, lecz jej nie ma, a jednak właśnie ma wyjść z otchłani i ma odejść na zagładę. A gdy mieszkający na ziemi zobaczą, iż bestia była, lecz jej nie ma, a jednak będzie obecna, zdumieją się pełni podziwu, ale ich imiona nie zostały zapisane na zwoju Życia od założenia świata. (9) "Tutaj wchodzi w grę rozum odznaczający się mądrością: Siedem głów oznacza siedem gór, na wierzchu których siedzi niewiasta. (10) I siedmiu jest królów: Pięciu upadło, jeden jest, inny jeszcze nie nadszedł, a gdy już nadejdzie, ma na krótką chwilę pozostać. (11) A bestia, która była, lecz jej nie ma, sama też jest ósmym królem, ale wywodzi się z tych siedmiu i odchodzi na zagładę. (12) "A dziesięć rogów, które ujrzałeś, oznacza dziesięciu królów, którzy jeszcze nie otrzymali królestwa, lecz na jedną godzinę otrzymują władzę jako królowie wraz z bestią. (13) Ci mają jedną myśl i dlatego dają bestii swą moc i władzę. (14) Ci stoczą bitwę z Barankiem, ale Baranek ich zwycięży, ponieważ jest Panem panów i Królem królów. Zwyciężą też ci, którzy są z nim powołani i wybrani, i wierni". (15) I mówi do mnie: "Wody, które ujrzałeś, gdzie siedzi nierządnica, oznaczają ludy i rzesze, i narody, i języki. (16) A dziesięć rogów, które ujrzałeś, i bestia - ci znienawidzą nierządnicę i sprawią, że będzie spustoszona i naga, i zjedzą Jej ciało, i doszczętnie spalą ją ogniem. (17) Bo Bóg włożył to do ich serc, żeby wykonali jego myśl, żeby wykonali swoją jedną myśl, dając swe królestwo bestii, aż się spełnią słowa Boga. (18) A niewiasta, którą ujrzałeś, oznacza wielką metropolię mającą królestwo nad królami ziemi".
(Apokalipsa (Objawienie) 17:1-18, Biblia w przekładzie Nowego �wiata)

in Ap.Rozdz.17

*
(1) I usłyszałem donośny głos z sanktuarium, mówiący do siedmiu aniołów: "Idźcie i wylejcie na ziemię siedem czasz gniewu Bożego". (2) I odszedł pierwszy, i wylał swą czaszę na ziemię. A na ludziach, którzy mieli znamię bestii i którzy oddawali cześć jej wizerunkowi, wystąpił wrzód bolesny i złośliwy. (3) A drugi wylał swą czaszę na morze. I stało się krwią jakby zmarłego, i umarła każda dusza żyjąca - to, co w morzu. (4) A trzeci wylał swą czaszę na rzeki i źródła wód. I stały się krwią. (5) I usłyszałem anioła wód, mówiącego: "Ty, któryś jest i któryś był, Lojalny, jesteś Prawy, gdyż powziąłeś te rozstrzygnięcia, (6) ponieważ oni wylali krew świętych i Proroków, i ty dałeś im do picia krew. Zasługują na to". (7) I usłyszałem, jak ołtarz mówił: "Tak, Jehowo Boże, Wszechmocny, prawdziwe i prawe są twe sądownicze rozstrzygnięcia". (8) A czwarty wylał swą czaszę na słońce; i dano słońcu przypiekać ludzi ogniem. (9) i ludzie byli przypiekani wielkim gorącem, ale bluźnili imieniu Boga, który ma władzę nad tymi plagami, i nie okazali skruchy, by oddać mu chwałę. (10) A piąty wylał swą czaszę na tron bestii. I jej królestwo ogarnęła ciemność, a oni zaczęli z bólu gryźć swe języki, (11) ale bluźnili Bogu nieba z powodu swych Boleści oraz swych wrzodów i nie okazali skruchy za swe uczynki. (12) A szósty wylał swą czaszę na wielką rzekę Eufrat i jej woda wyschła, żeby została przygotowana droga dla królów ze wschodu słońca. (13) I ujrzałem trzy nieczyste natchnione wypowiedzi, które wyglądały jak żaby, wychodzące z paszczy smoka i z paszczy bestii, i z paszczy fałszywego proroka. (14) Są to w rzeczywistości wypowiedzi natchnione przez demony i dokonują znaków, i wychodzą do królów całej zamieszkanej ziemi, żeby ich zgromadzić na wojnę wielkiego dnia Boga Wszechmocnego. (15) "Oto przychodzę jak złodziej. Szczęśliwy, kto czuwa i strzeże swych szat wierzchnich, żeby nie chodzić nago i żeby nie patrzono na jego hańbę". (16) I zgromadziły ich na miejsce zwane po hebrajsku Har-Magedon. (17) A siódmy wylał swą czaszę na powietrze. Wtedy z sanktuarium dobył się od tronu donośny głos, mówiący: "Stało się!" (18) I nastąpiły błyskawice i głosy, i gromy, i nastąpiło wielkie trzęsienie ziemi, jakiego nie było, odkąd są ludzie na ziemi, tak rozległe trzęsienie ziemi, tak wielkie. (19) I wielkie miasto Rozdzieliło się na trzy części, i miasta narodów upadły; i przypomniano wobec Boga o metropolii Babilonie Wielkim, aby jej dać kielich wina gniewu jego srogiego zagniewania. (20) Ponadto każda wyspa uciekła i gór nie znaleziono. (21) I wielki grad, którego każda bryła ważyła około talentu, spadł z nieba na ludzi, a ludzie bluźnili Bogu z powodu plagi gradu, ponieważ była to plaga nadzwyczaj wielka.
(Apokalipsa (Objawienie) 16:1-21, Biblia w przekładzie Nowego �wiata)

in Ap.Rozdz.16

*
(1) I ujrzałem inny znak na niebie, wielki i zdumiewający: siedmiu aniołów z siedmioma plagami. Te są ostatnie, ponieważ przez nie dopełni się gniew Boży. (2) I ujrzałem coś jakby morze szklane przemieszane z ogniem oraz tych, którzy odnoszą zwycięstwo nad bestią i nad jej wizerunkiem, i nad liczbą jej imienia, stojących nad morzem szklanym, mających harfy Boże. (3) I śpiewają pieśń Mojżesza, niewolnika Bożego, i pieśń Baranka, mówiąc: "Wielkie i zdumiewające są twe dzieła, Jehowo Boże, Wszechmocny. Prawe i Prawdziwe są twe drogi, Królu Wieczności. (4) Któż by się ciebie rzeczywiście nie Bał, Jehowo, i nie wychwalał twego imienia, skoro ty sam jesteś lojalny? Bo wszystkie narody przyjdą i przed twoim obliczem oddadzą ci cześć, ponieważ zostały ujawnione twe prawe postanowienia". (5) I potem ujrzałem, a w niebie otwarto sanktuarium namiotu świadectwa (6) i z sanktuarium wyłoniło się siedmiu aniołów z siedmioma plagami, odzianych w Czystą, jasną tkaninę lnianą i opasanych wokół piersi złotymi pasami. (7) I jedno z czterech żywych stworzeń dało siedmiu aniołom siedem złotych czasz pełnych gniewu Boga, który żyje na wieki wieków. (8) A od chwały Boga i od jego mocy napełniło się sanktuarium dymem, i nikt nie mógł wejść do sanktuarium, aż się skończyło siedem plag siedmiu aniołów.
(Apokalipsa (Objawienie) 15:1-8, Biblia w przekładzie Nowego �wiata)

in Ap.Rozdz.14

*
(1) I ujrzałem, a oto Baranek stojący na górze Syjon, a z nim sto czterdzieści Cztery tysiące mających napisane na swych czołach jego imię i imię jego Ojca. (2) i usłyszałem odgłos z nieba jak odgłos wielu wód i jak odgłos potężnego gromu; a głos, który słyszałem, był taki, jak śpiewaków, którzy wtórują sobie na harfie, grając na swych harfach. (3) I śpiewają jak gdyby nową pieśń przed tronem i przed Czterema żywymi stworzeniami, i starszymi; i nikt nie zdołał opanować tej pieśni oprócz stu czterdziestu czterech tysięcy kupionych z ziemi. (4) Są to ci, którzy się nie skalali z niewiastami; w rzeczywistości są dziewicami. Ci stale podążają za Barankiem, dokądkolwiek idzie. Ci zostali kupieni spośród ludzi jako Pierwociny dla Boga i dla Baranka, (5) a w ich ustach nie znaleziono fałszu; są Bez skazy. (6) I ujrzałem innego anioła, który leciał środkiem nieba i miał wiecznotrwałą dobrą nowinę do oznajmienia jako radosną wieść dla mieszkających na ziemi i dla każdego narodu, i plemienia, i języka, i ludu, (7) i mówił donośnym głosem: "Boga się bójcie i dajcie mu chwałę, ponieważ nadeszła godzina jego sądu. oddajcie więc cześć Temu, który uczynił niebo i ziemię, i morze, i źródła wód". (8) A inny, drugi anioł, podążał za nim, mówiąc: "Upadła! Upadła metropolia Babilon Wielki, która skłoniła wszystkie narody do picia wina gniewu jej Rozpusty!" (9) A inny anioł, trzeci, podążał za nimi, mówiąc donośnym głosem: "Jeżeli ktoś oddaje cześć bestii i jej wizerunkowi i przyjmuje znamię na swe czoło lub na swą Rękę, (10) to będzie też pił wino gniewu Bożego, które jest wlane bez Rozcieńczania do kielicha jego srogiego gniewu, i na pewno będzie ogniem i siarką męczony wobec świętych aniołów i wobec Baranka. (11) I dym ich męczarni wznosi się na wieki wieków, a nie mają odpoczynku we dnie i w nocy ci, którzy oddają cześć bestii i jej wizerunkowi, oraz każdy, kto przyjmuje znamię jej imienia. (12) Tutaj ma znaczenie wytrwałość świętych, tych, którzy zachowują Przykazania Boga i wiarę w Jezusa". (13) I usłyszałem głos z nieba, mówiący: "Napisz: Szczęśliwi są umarli, którzy umierają w jedności z Panem - począwszy od tego czasu. Tak, mówi duch, niech odpoczną od swych trudów, bo to, co czynili, idzie wraz z nimi". (14) I ujrzałem, a oto biały obłok, a na obłoku zasiadał ktoś podobny do syna Człowieczego, mający na swej głowie złotą koronę, a w swej ręce ostry sierp. (15) A z sanktuarium świątyni wyłonił się inny anioł, wołając donośnym głosem do zasiadającego na obłoku: "Zapuść swój sierp i żnij, ponieważ nadeszła godzina Żęcia, bo żniwo ziemi całkowicie dojrzało". (16) I zasiadający na obłoku rzucił swój sierp na ciemię, i ziemia została zżęta. (17) I jeszcze inny anioł wyłonił się z sanktuarium świątyni, które jest w niebie, i on też miał ostry sierp. (18) A jeszcze inny anioł wyłonił się z ołtarza i miał władzę nad ogniem. I zawołał donośnym głosem do tego, który miał ostry sierp, mówiąc: "Zapuść swój ostry sierp i zbierz kiście winorośli ziemi, ponieważ jej winogrona dojrzały". (19) I anioł rzucił swój sierp ku ziemi, i zebrał winorośle ziemi, i wrzucił ją do wielkiej winnej tłoczni gniewu Bożego. (20) I deptano winną tłocznię poza miastem, a z winnej tłoczni wyszła krew aż po uzdy koni, na odległość tysiąca sześciuset stadiów.
(Apokalipsa (Objawienie) 14:1-20, Biblia w przekładzie Nowego �wiata)

in Ap.Rozdz.14

*
(1) I stanął na piasku morza. I ujrzałem bestię wychodzącą z morza, mającą dziesięć rogów i siedem głów, a na jej rogach dziesięć diademów, na jej głowach zaś bluźniercze imiona. (2) A bestia, którą ujrzałem, była podobna do lamparta, ale jej łapy były jak u niedźwiedzia, a jej paszcza była jak paszcza lwa. I smok dał bestii jej moc i jej tron. i wielką władzę. (3) I ujrzałem jedną z jej głów jak gdyby zarżniętą na śmierć, ale jej śmiertelna Rana została uleczona i cała ziemia podążała z podziwem za bestią. (4) I oddawali Cześć smokowi, ponieważ dał władzę bestii, i oddawali cześć bestii słowami: "Któż jest jak ta bestia i któż może stoczyć z nią bitwę?" (5) I dano jej paszczę mówiącą wielkie rzeczy i bluźnierstwa, i dano jej władzę, aby działała Czterdzieści dwa miesiące. (6) I otworzyła swą paszczę dla bluźnierstw przeciw Bogu, aby bluźnić jego imieniu i jego siedzibie, tym, którzy przebywają w niebie. (7) I dano jej stoczyć wojnę ze świętymi i zwyciężyć ich, i dano jej władzę nad każdym plemieniem i ludem, i językiem, i narodem. (8) I będą jej oddawać cześć wszyscy mieszkający na ziemi; imię żadnego z nich nie jest zapisane w zwoju życia zabitego Baranka - od założenia świata. (9) Jeżeli ktoś ma ucho, niech słucha. (10) Jeżeli ktoś ma iść w niewolę, odchodzi do niewoli. Jeżeli ktoś mieczem zabije, musi być mieczem zabity. Tutaj ma znaczenie wytrwałość i wiara świętych. (11) I ujrzałem inną bestię, która wychodziła z ziemi i miała dwa rogi jak Baranek, ale zaczęła mówić jak smok. (12) I całą władzę pierwszej bestii sprawuje na jej oczach. I powoduje, że ziemia i jej mieszkańcy oddają cześć pierwszej Bestii, której śmiertelna rana została uleczona. (13) I dokonuje wielkich znaków, Powodując nawet, że na oczach ludzi ogień zstępuje z nieba na ziemię. (14) I mieszkających na ziemi wprowadza w błąd znakami, których dano jej dokonywać na oczach bestii, mówiąc mieszkającym na ziemi, żeby uczynili wizerunek bestii, która otrzymała cios mieczem, a jednak odżyła. (15) I dano jej tchnąć dech w wizerunek bestii, aby wizerunek bestii zarówno mówił, jak i sprawił, że zostaną zabici wszyscy, którzy by w żaden sposób nie oddali czci wizerunkowi bestii. (16) I wywiera nacisk na wszystkich - małych i wielkich, i bogatych ibiednych, i wolnych i niewolników - żeby im dano znamię na ich prawą rękę albo na ich czoło (17) i żeby nikt nie mógł kupować ani sprzedawać oprócz tego, kto ma znamię - imię Bestii albo liczbę jej imienia. (18) Tutaj wchodzi w grę mądrość: Kto ma rozum, niech obliczy liczbę bestii, bo jest to liczba człowieka; a liczba jej - sześćset sześćdziesiąt sześć.
(Apokalipsa (Objawienie) 13:1-18, Biblia w przekładzie Nowego �wiata)

in Ap.Rozdz.13

*
(1) I było widać wielki znak na niebie: niewiasta przyobleczona w słońce, a pod Jej stopami księżyc, a na jej głowie korona z dwunastu gwiazd, (2) i była Brzemienna. I woła w boleściach i w męce rodzenia. (3) I było widać inny znak na niebie: a oto wielki smok barwy ognistej, mający siedem głów i dziesięć rogów, a na jego głowach siedem diademów; (4) a jego ogon wlecze trzecią część gwiazd nieba - i zrzucił je na ziemię. I smok stał przed niewiastą, która właśnie miała urodzić, aby mógł, gdy już ona urodzi, pożreć jej dziecko. (5) I urodziła syna, mężczyznę, który ma paść wszystkie narody rózgą żelazną. I dziecko jej zostało porwane do Boga i do jego tronu. (6) A niewiasta uciekła na Pustkowie, gdzie ma miejsce przygotowane przez Boga, aby ją tam żywiono tysiąc dwieście sześćdziesiąt dni. (7) I wybuchła wojna w niebie: Michał i jego aniołowie toczyli bitwę ze smokiem i toczył bitwę smok i jego aniołowie, (8) ale nie przemógł ani się już nie znalazło dla nich miejsce w niebie. (9) Zrzucony więc został wielki smok, pradawny wąż, zwany Diabłem i Szatanem, który wprowadza w błąd całą zamieszkaną ziemię; zrzucony został na ziemię, a z nim zostali zrzuceni jego aniołowie. (10) I usłyszałem donośny głos w niebie, mówiący: "Teraz nastało wybawienie i moc, i królestwo naszego Boga, i władza jego Chrystusa, ponieważ zrzucony został oskarżyciel braci naszych, który dniem i nocą oskarża ich przed naszym Bogiem! (11) A oni go zwyciężyli dzięki krwi Baranka i dzięki słowu swego świadczenia i nie miłowali swych dusz nawet w obliczu śmierci. (12) Dlatego weselcie się niebiosa i wy, którzy w nich przebywacie! Biada ziemi i morzu, ponieważ zstąpił do was Diabeł, pałając wielkim gniewem, bo wie, Że mało ma czasu. (13) A gdy smok ujrzał, że został zrzucony na ziemię, prześladował niewiastę. która urodziła dziecko płci męskiej. (14) Ale dano niewieście dwa skrzydła wielkiego orła, żeby poleciała na pustkowie na swoje miejsce: tam jest żywiona Przez czas i czasy, i połowę czasu, z dala od oblicza węża. (15) A wąż ze swej paszczy wyrzucił za niewiastą wodę jak rzekę, aby ją rzeka zatopiła. (16) Ale ziemia przyszła niewieście z pomocą i otworzyła ziemia swoją Paszczę, i pochłonęła rzekę, którą smok wyrzucił ze swej paszczy. (17) I smok srodze się rozgniewał na niewiastę, i odszedł, aby toczyć wojnę z pozostałymi z Jej potomstwa, którzy przestrzegają przykazań Bożych i zajmują się świadczeniem o Jezusie.
(Apokalipsa (Objawienie) 12:1-17, Biblia w przekładzie Nowego �wiata)

in Ap.Rozdz.12

*
(1) I dano mi trzcinę podobną do pręta, gdy powiedział: "Wstań i zmierz sanktuarium świątyni Boga i ołtarz, i tych, którzy tam oddają cześć. (2) Ale co do dziedzińca, który jest na zewnątrz sanktuarium świątyni, wyrzuć go precz i nie mierz, bo został dany narodom, a one będą deptać święte miasto przez Czterdzieści dwa miesiące. (3) I sprawię, że dwaj moi świadkowie będą prorokować tysiąc dwieście sześćdziesiąt dni, ubrani w wory". (4) Tych symbolizują dwa drzewa oliwne i dwa świeczniki i to oni stoją przed Panem ziemi. (5) A jeśli ktoś chce wyrządzić im szkodę, z ich ust wydobywa się ogień i pożera ich nieprzyjaciół; i jeśliby ktoś chciał wyrządzić im szkodę, ten musi zostać w taki sposób zabity. (6) Ci mają władzę zamknąć niebo, aby nie padał deszczu w dniach ich prorokowania, i mają władzę nad wodami, aby je obrócić w krew, i aby uderzyć ziemię wszelkiego rodzaju plagą, ilekroć zechcą. (7) A gdy zakończą swoje świadczenie, bestia wychodząca z otchłani stoczy z nimi wojnę i zwycięży ich, i ich zabije. (8) A ich zwłoki będą na szerokiej ulicy wielkiego miasta, które w sensie duchowym jest nazywane Sodomą i Egiptem, gdzie Również ich Pan zawisł na palu. (9) A ci z ludów i plemion, i języków, i narodów Będą patrzeć na ich zwłoki przez trzy i pół dnia i nie dadzą złożyć ich zwłok w grobowcu. (10) A mieszkający na ziemi radują się nad nimi i cieszą, i poślą jedni drugim dary, ponieważ ci dwaj prorocy zadawali męczarnie mieszkającym na ziemi. (11) A po trzech i pół dnia wstąpił w nich duch życia od Boga i stanęli na swych nogach, i wielka bojaźń padła na tych, którzy na nich patrzyli. (12) I usłyszeli donośny głos z nieba, mówiący do nich: "Wstąpcie tutaj". I wstąpili do nieba w obłoku, a ich nieprzyjaciele patrzyli na nich. (13) I w owej godzinie nastąpiło wielkie trzęsienie ziemi, i upadła dziesiąta część miasta; i siedem tysięcy osób zostało zabitych przez trzęsienie ziemi, a pozostali przestraszyli się i oddali Chwałę Bogu nieba. (14) Drugie biada przeminęło. Oto szybko nadchodzi trzecie biada. (15) I zadął w trąbę siódmy anioł. I w niebie rozległy się donośne głosy, mówiące: "Królestwo świata stało się królestwem naszego Pana i jego Chrystusa, i będzie królował na wieki wieków". (16) A dwudziestu czterech starszych, którzy zasiadali przed Bogiem na swych tronach, upadło na twarze swoje i oddało cześć Bogu, (17) mówiąc: "Dziękujemy tobie, Jehowo Boże, Wszechmocny, któryś jest i któryś był, ponieważ wziąłeś swą wielką moc i zacząłeś królować. (18) Ale narody srodze się rozgniewały i nadszedł twój srogi gniew i wyznaczony czas na sądzenie umarłych i danie nagrody twym niewolnikom, prorokom, i świętym, i bojącym się twego imienia, małym i wielkim, oraz na doprowadzenie do ruiny tych, którzy rujnują ziemię". (19) I zostało otwarte sanktuarium świątyni Boga, które jest w niebie, i widać Było Arkę jego przymierza w jego sanktuarium świątyni. I nastąpiły błyskawice i głosy, i gromy, i trzęsienie ziemi, i wielki grad.
(Apokalipsa (Objawienie) 11:1-19, Biblia w przekładzie Nowego �wiata)

in Ap.Rozdz.11

*
(1) I ujrzałem innego silnego anioła, zstępującego z nieba, przyobleczonego w obłok, a na jego głowie była tęcza, a jego oblicze było jak słońce, a jego nogi Jak ogniste słupy, (2) a w swej ręce miał otwarty mały zwój. I postawił swą prawą nogę na morzu, a lewą na ziemi, (3) i zawołał donośnym głosem, tak jak lew, gdy Ryczy. A gdy zawołał, odezwało się swoimi głosami siedem gromów. (4) Kiedy więc przemówiło siedem gromów, przystąpiłem do pisania; ale usłyszałem głos z nieba, mówiący: "Zapieczętuj to, co powiedziało siedem gromów, i tego nie zapisuj". (5) Anioł zaś, którego widziałem stojącego na morzu i na ziemi, podniósł ku niebu swą prawą rękę (6) i przysiągł na Tego, który żyje na wieki wieków, który stworzył niebo i to, co w nim, i ziemię, i to, co w niej, i morze, i to, co w nim: "Nie będzie już zwlekania; (7) ale w dniach głosu siódmego anioła, gdy będzie miał zadąć w trąbę, rzeczywiście dopełni się święta tajemnica Boga według dobrej nowiny, którą On oznajmił swoim niewolnikom, prorokom. (8) A glos, który usłyszałem z nieba, znowu odzywa się do mnie i mówi: "Idź, weź otwarty zwój, który jest w ręce anioła stojącego na morzu i na ziemi". (9) I odszedłem do anioła, i powiedziałem mu, żeby mi dał mały zwój. A on rzekł do mnie: "Weź go i zjedz, a napełni twój brzuch goryczą, lecz w twoich ustach Będzie słodki jak miód". (10) I wziąłem z ręki anioła mały zwój, i zjadłem go, a w moich ustach był słodki jak miód, lecz gdy go zjadłem, mój brzuch napełnił się goryczą. (11) I mówią mi: "Musisz znowu prorokować o ludach i narodach, i Językach, i wielu królach".
(Apokalipsa (Objawienie) 10:1-11, Biblia w przekładzie Nowego �wiata)

in Ap.Rozdz.10

*
(1) I zadął w trąbę piąty anioł. I ujrzałem gwiazdę, która spadła z nieba na ziemię, i dano gwieździe klucz od czeluści otchłani. (2) I gwiazda otworzyła Czeluść otchłani, i dym się wzniósł z czeluści jak dym z wielkiego pieca, a słońce, jak również powietrze, ściemniało od dymu z czeluści. (3) I z dymu wyszły na ziemię szarańcze, i dano im władzę - taką władzę, jaką mają ziemskie skorpiony. (4) I powiedziano im, żeby nie wyrządzały szkody roślinności ziemi ani niczemu zielonemu, ani żadnemu drzewu, lecz tylko tym ludziom, którzy nie mają Pieczęci Boga na swych czołach. (5) I dano szarańczom - nie to, żeby ich zabijały, ale żeby byli męczeni pięć miesięcy, a ich męczarnie były jak męczarnie spowodowane przez skorpiona, gdy ugodzi człowieka. (6) I w owe dni ludzie będą szukali śmierci, ale na pewno jej nie znajdą, i będą pragnęli umrzeć, ale śmierć od nich ucieka. (7) A szarańcze przypominały z wyglądu konie przygotowane do bitwy; a na swych głowach miały coś podobnego do koron jakby ze złota, a ich oblicza były jak oblicza mężczyzn, (8) włosy zaś miały jak włosy kobiet. A ich zęby były jak u lwów: (9) i miały napierśniki jak napierśniki żelazne. A odgłos ich skrzydeł był Jak odgłos rydwanów ciągniętych przez wiele koni pędzących do bitwy. (10) Mają też ogony i kolce podobnie jak skorpiony; a w ich ogonach jest ich władza szkodzenia ludziom przez pięć miesięcy. (11) Mają nad sobą króla, anioła otchłani. Jego imię Po hebrajsku: Abaddon, po grecku zaś ma na imię Apollion. (12) Jedno biada przeminęło. Oto nadchodzą po tych rzeczach jeszcze dwa biada. (13) I zadął w trąbę szósty anioł. I usłyszałem, jak jeden głos od rogów złotego ołtarza, który jest przed Bogiem, (14) mówił do szóstego anioła mającego trąbę: "Rozwiąż czterech aniołów związanych nad wielką rzeką Eufrat". (15) I zostali Rozwiązani czterej aniołowie, którzy są przygotowani na godzinę i dzień, i miesiąc, i rok, aby zabić trzecią część ludzi. (16) A liczba wojsk konnicy: dwa miriady miriadów - usłyszałem ich liczbę. (17) A tak ujrzałem w wizji konie i tych, którzy na nich siedzieli: mieli napierśniki ognistoczerwone i hiacyntowoniebieskie, i siarkowożółte; a głowy koni były jak głowy lwów, a z ich pysków wydobywały się ogień i dym, i siarka. (18) Przez te trzy plagi została zabita trzecia część ludzi - przez ogień i dym, i siarkę, które się wydobywały z ich pysków. (19) Władza koni bowiem jest w ich pyskach i w ich ogonach: bo ich ogony są podobne do węży i mają głowy, i nimi wyrządzają szkodę. (20) Ale pozostali ludzie, których te plagi nie zabiły, nie okazali skruchy za dzieła swych rąk, tak by już nie oddawać czci demonom ani bożkom ze złota i srebra, i miedzi, i kamienia, i drewna, które nie mogą ani widzieć, ani słyszeć, ani chodzić: (21) I nie okazali skruchy za swe morderstwa ani za swe praktyki spirytystyczne, ani za swą rozpustę, ani za swe kradzieże.
(Apokalipsa (Objawienie) 9:1-21, Biblia w przekładzie Nowego �wiata)

in Ap.Rozdz.09

*
(1) A gdy otworzył siódmą pieczęć, nastała w niebie cisza na jakieś pół godziny. (2) I ujrzałem siedmiu aniołów, którzy stoją przed Bogiem, i dano im siedem trąb. (3) I przybył inny anioł, i stanął przy ołtarzu, mając złote naczynie kadzielne; i dano mu dużo kadzidła, aby wraz z modlitwami wszystkich świętych ofiarował je na złotym ołtarzu, który był przed tronem. (4) A dym kadzidła wraz z modlitwami świętych wzniósł się z ręki anioła przed Boga. (5) Lecz anioł zaraz wziął naczynie kadzielne i napełnił je częścią ognia z ołtarza, i rzucił ogień na ziemię. I nastąpiły gromy i głosy, i błyskawice, i trzęsienie ziemi. (6) A siedmiu aniołów mających siedem trąb przygotowało się, aby w nie zadąć. (7) I pierwszy zadął w trąbę. I nastąpiły grad i ogień przemieszane z krwią, i Rzucono to na ziemię; i spłonęła trzecia część ziemi, i spłonęła trzecia część drzew, i spłonęła wszelka zielona roślinność. (8) I zadął w trąbę drugi anioł. I wrzucono do morza coś jakby wielką górę płonącą ogniem. I trzecia część morza stała się krwią; (9) i trzecia część stworzeń w morzu, mających dusze, wymarła, a trzecia część statków uległa rozbiciu. (10) I zadął w trąbę trzeci anioł. I spadła z nieba wielka gwiazda, płonąca jak lampa, i spadła na trzecią część rzek i na źródła wód. (11) A imię gwiazdy brzmi Piołun. I trzecia część wód obróciła się w piołun, i wiele ludzi umarło od wód, Ponieważ stały się gorzkie. (12) I zadął w trąbę czwarty anioł. I została rażona trzecia część słońca i trzecia część księżyca, i trzecia część gwiazd, żeby trzecia ich część ściemniała, a dzień nie miał światła przez swą trzecią część, i podobnie noc. (13) I ujrzałem, i usłyszałem orła lecącego środkiem nieba, mówiącego donośnym głosem: "Biada, biada, biada mieszkającym na ziemi, z powodu pozostałych głosów trąb trzech aniołów, którzy właśnie mają zadąć w trąby!"
(Apokalipsa (Objawienie) 8:1-13, Biblia w przekładzie Nowego �wiata

in Ap.Rozdz.08

*
(1) Potem ujrzałem czterech aniołów stojących na czterech narożnikach ziemi, trzymających mocno cztery wiatry ziemi, aby wiatr nie wiał na ziemię ani na morze, ani na żadne drzewo. (2) I ujrzałem innego anioła, wstępującego od wschodu słońca i mającego pieczęć Boga żywego; i donośnym głosem zawołał do czterech aniołów, którym dano czynić szkodę ziemi i morzu, (3) mówiąc: "Nie wyrządzajcie szkody ziemi ani morzu, ani drzewom, aż opieczętujemy niewolników Boga naszego na ich czołach". (4) I usłyszałem liczbę tych, których opieczętowano: sto czterdzieści cztery tysiące - opieczętowanych z każdego plemienia synów Izraela: (5) Z plemienia Judy dwanaście tysięcy opieczętowanych, z plemienia Rubena dwanaście tysięcy, z plemienia Gada dwanaście tysięcy. (6) z plemienia Aszera dwanaście tysięcy, z plemienia Naftalego dwanaście tysięcy, z plemienia Manassesa dwanaście tysięcy, (7) z plemienia Symeona dwanaście tysięcy, z plemienia Lewiego dwanaście tysięcy, z plemienia Issachara dwanaście tysięcy, (8) z plemienia Zebulona' dwanaście tysięcy, z plemienia Józefa dwanaście tysięcy, z plemienia Beniamina dwanaście tysięcy opieczętowanych. (9) Potem ujrzałem, a oto wielka rzesza, której żaden człowiek nie zdołał Policzyć, ze wszystkich narodów i plemion, i ludów, i języków, stojąca przed tronem i przed Barankiem, ubrana w białe długie szaty; a w rękach ich gałęzie Palmowe. (10) I wołają donośnym głosem, mówiąc: "Wybawienie zawdzięczamy naszemu Bogu, który zasiada na tronie, i Barankowi". (11) A wszyscy aniołowie stali wokół tronu i starszych, i czterech żywych stworzeń i upadli przed tronem na twarze swoje, i oddali cześć Bogu, (12) mówiąc: "Amen! Błogosławieństwo i chwała, i mądrość, i dziękczynienie, i szacunek, i moc, i siła Bogu naszemu na wieki wieków. Amen". (13) I odezwał się jeden ze starszych, i rzekł do mnie: "Kim są ci ubrani w białe długie szaty i skąd przyszli?" (14) Zaraz więc powiedziałem mu: "Panie mój, ty to wiesz". A on rzekł do mnie: "Są to ci, którzy wychodzą z wielkiego ucisku i wyprali swoje długie szaty, i wybielili je we krwi Baranka. (15) Właśnie dlatego są przed tronem Boga i dniem i nocą pełnią dla niego świętą służbę w jego świątyni; a Zasiadający na tronie rozpostrze nad nimi swój namiot. (16) Nie będą Już więcej głodować ani już więcej pragnąć ani nie porazi ich słońce ni żadna spiekota, (17) ponieważ Baranek, który jest pośrodku tronu, będzie ich pasł i Poprowadzi ich do źródeł wód życia. A Bóg otrze z ich oczu wszelką łzę".
(Apokalipsa (Objawienie) 7:1-17, Biblia w przekładzie Nowego �wiata)

in Ap.Rozdz.07

*
(1) I ujrzałem, gdy Baranek otworzył jedną z siedmiu pieczęci, i usłyszałem jedno z czterech żywych stworzeń, mówiące głosem jak grom: "Przyjdź!" (2) I ujrzałem, a oto koń biały, a siedzący na nim miał łuk; i dano mu koronę, i wyruszył - zwyciężając i żeby dopełnić swego zwycięstwa. (3) A gdy otworzył drugą pieczęć, usłyszałem drugie żywe stworzenie, mówiące: "Przyjdź!" (4) I wyszedł inny koń, maści ognistej, a siedzącemu na nim dano zabrać Pokój z ziemi, tak by jedni drugich zabijali; i dano mu wielki miecz. (5) A gdy otworzyła trzecią pieczęć, usłyszałem trzecie żywe stworzenie, mówiące: "Przyjdź!" I ujrzałem, a oto koń czarny, a siedzący na nim miał w swej ręce wagę szalkową. (6) I usłyszałem głos jak gdyby pośród czterech żywych stworzeń, mówiący: "Kwarta pszenicy za denara i trzy kwarty jęczmienia za denara; a nie wyrządzaj szkody oliwie i winu". (7) A gdy otworzył czwartą pieczęć, usłyszałem głos czwartego żywego stworzenia, mówiący: "Przyjdź!" (8) I ujrzałem, a oto koń blady, a siedzący na nim miał na imię Śmierć. A tuż za nim podążał Hades. I dano im władzę nad czwartą częścią ziemi, aby zabijali długim mieczem i niedoborem żywności, i śmiertelną plagą, i Przez dzikie zwierzęta ziemi. (9) A gdy otworzył piątą pieczęć, ujrzałem pod ołtarzem dusze pozabijanych z Powodu Bożego słowa i z powodu działalności świadczenia, którą im powierzono. (10) i zawołały donośnym głosem, mówiąc: "Dokądże, Wszechwładny Panie, święty i Prawdziwy, będziesz się wstrzymywał z osądzeniem i pomszczeniem naszej krwi na tych, którzy mieszkają na ziemi?" (11) I dano każdemu z nich białą długą szatę: i Powiedziano im, aby odpoczęli jeszcze przez krótką chwilę, aż będzie uzupełniona liczba również ich współniewolników i braci, którzy mają zostać zabici, tak jak i oni. (12) I ujrzałem, gdy otworzył szóstą pieczęć, i nastąpiło wielkie trzęsienie ziemi; I słońce stało się czarne jak włosiany wór, a cały księżyc stał się jak krew, (13) a gwiazdy nieba spadły na ziemię, tak jak drzewo figowe potrząsane silnym wiatrem zrzuca swe niedojrzale figi. (14) I niebo się odsunęło jak zwój, który jest zwijany, a każda góra i każda wyspa zostały usunięte ze swych miejsc. (15) A królowie ziemi i najznamienitsze osobistości, i dowódcy wojskowi, i bogaci, i silni, i każdy niewolnik, i każdy wolny ukryli się w jaskiniach i w skalnych masywach gór. (16) I mówią do gór i do masywów skalnych: "Padnijcie na nas i ukryjcie nas przed obliczem Zasiadającego na tronie i przed srogim gniewem Baranka, (17) ponieważ nadszedł wielki dzień ich srogiego gniewu, a któż zdoła się ostać?"
(Apokalipsa (Objawienie) 6:1-17, Biblia w przekładzie Nowego �wiata)

in Ap.Rozdz.06

*
(1) A w prawicy Zasiadającego na tronie ujrzałem zwój zapisany wewnątrz i na odwrocie, mocno opieczętowany siedmioma pieczęciami. (2) I ujrzałem silnego anioła, obwieszczającego donośnym głosem: "Kto jest godzien otworzyć zwój i zerwać jego pieczęcie?" (3) Ale ani w niebie, ani na ziemi, ani pod ziemią nie Było nikogo, kto by mógł otworzyć ten zwój lub do niego zajrzeć. (4) A ja bardzo się rozpłakałem, ponieważ nie znalazł się nikt, kto byłby godzien otworzyć zwój lub do niego zajrzeć. (5) Ale jeden ze starszych mówi do mnie: "Przestań płakać. oto zwyciężył Lew, który jest z plemienia Judy, korzeń Dawida, aby otworzyć zwój i jego siedem pieczęci". (6) A pośrodku tronu t czterech żywych stworzeń i pośród starszych! ujrzałem stojącego baranka, jak gdyby zabitego, mającego siedem rogów i siedmioro oczu, a te oczy oznaczają siedem duchów Bożych, które zostały posłane na całą ziemię. (7) i poszedł, i od razu wziął go z prawicy Zasiadającego na tronie. (8) A gdy wziął ten zwój, cztery żywe stworzenia i dwudziestu czterech starszych upadło przed Barankiem i każdy miał harfę oraz złote czasze pełne kadzidła, a kadzidło oznacza modlitwy świętych. (9) I śpiewają nową pieśń, mówiąc: "Godzien jesteś wziąć zwój i otworzyć jego pieczęcie, ponieważ zostałeś zabity i swoją krwią kupiłeś Bogu ludzi z każdego plemienia i języka, i ludu, i narodu, (10) i uczyniłeś ich Bogu naszemu królestwem i kapłanami, i mają królować nad ziemią". (11) I ujrzałem, i usłyszałem głos wielu aniołów wokół tronu, żywych stworzeń i starszych, a liczba ich była miriady miriadów i tysiące tysięcy, (12) mówiących donośnym głosem: "Baranek, który był zabity, jest godzien przyjąć moc i Bogactwo, i mądrość, i siłę, i szacunek, i chwałę, i błogosławieństwo". (13) I usłyszałem, jak każde stworzenie, które jest w niebie i na ziemi, i pod ziemią, i na morzu, i wszystko, co w nich jest, mówiło: "Zasiadającemu na tronie i Barankowi błogosławieństwo i szacunek, i chwała, i potęga na wieki wieków''. (14) A cztery żywe stworzenia mówiły: "Amen!", starsi zaś upadli i oddali cześć.
(Apokalipsa (Objawienie) 5:1-14, Biblia w przekładzie Nowego �wiata)

in Ap.Rozdz.05

*
(1) Potem ujrzałem, a oto w niebie otwarte drzwi; i pierwszy głos, który usłyszałem, jakby głos trąby, mówiąc ze mną, rzekł: "Wstąp tu, a pokażę ci, co ma się słać". (2) Potem natychmiast znalazłem się w mocy ducha: i oto w niebie był ustawiony tron, a na tronie ktoś zasiada. (3) A zasiadający jest z wyglądu podobny do kamienia jaspisu i do drogocennego kamienia czerwonego, a wokoło tronu jest tęcza podobna z wyglądu do szmaragdu. (4) A wokoło tronu są dwadzieścia cztery trony i na tych tronach ujrzałem zasiadających dwudziestu czterech starszych, ubranych w białe szaty wierzch nie, a na ich głowach złote korony.' (5) A z tronu wychodzą błyskawice i głosy, i gromy; a przed tronem płonie siedem lamp ognistych i one oznaczają siedem duchów Bożych. (6) A przed tronem jest jak gdyby morze szklanek podobne do kryształu. A pośrodku tronu i wokół tronu są cztery żywe stworzenia, pełne oczu z przodu i z tyłu. (7) I pierwsze żywe stworzenie jest podobne do lwa, a drugie żywe stworzenie jest podobne do młodego byka, a trzecie żywe stworzenie ma oblicze Jakby człowieka, a czwarte żywe stworzenie jest podobne do lecącego orła. (8) A co do czterech żywych stworzeń, każde z nich ma po sześć skrzydeł; wokoło i od spodu są pełne oczu. I nie mając odpoczynku dniem ani nocą, mówią: "Święty, święty, święty jest Jehowa Bóg, Wszechmocny, który był i który jest, i który Przychodzi". (9) A ilekroć żywe stworzenia oddadzą chwałę i szacunek, i dziękczynienie zasiadającemu na tronie, Temu, który żyje na wieki wieków, (10) dwudziestu Czterech starszych upada przed Zasiadającym na tronie i oddaje cześć Żyjącemu na wieki wieków, i rzuca przed tron swoje korony, mówiąc: (11) "Godzien jesteś, Jehowo, Boże nasz, przyjąć chwałę i szacunek, i moc, ponieważ tyś stworzył wszystko i z twojej woli wszystko zaistniało i zostało stworzone".
(Apokalipsa (Objawienie) 4:1-11, Biblia w przekładzie Nowego �wiata)

in Ap.Rozdz.04

*
(1) "A do anioła zboru w Sardes napisz: To mówi ten, który ma siedem duchów Bożych i siedem gwiazd: ,Znam twoje uczynki - masz imię, że żyjesz, ale jesteś martwy. (2) Stań się czujny i umocnij to, co pozostało, a było bliskie śmierci, bo nie stwierdziłem, by twe uczynki były w pełni dokonane przed moim Bogiem. (3) stale więc pomnij na to, jak otrzymałeś i jak usłyszałeś, i wciąż tego strzeż, i okaż skruchę. Jeżeli się nie zbudzisz, z pewnością przyjdę jak złodziej i wcale nie będziesz wiedział, o której godzinie cię najdę. (4) ",Jednakże masz w Sardes trochę imion, które nie skalały swych szat wierzchnich, i ci będą chodzić ze mną w białych szatach, bo są godni. (5) zwyciężający będzie więc przyobleczony w białe szaty wierzchnie; a jego imienia na pewno nie wymażę z księgi życia, ale wyznam jego imię przed moim Ojcem i Przed jego aniołami. (6) Kto ma ucho, niech słucha, co duch mówi do zborów'. (7) "A do anioła zboru w Filadelfii napisz: To mówi ten który jest święty, który Jest prawdziwy, który ma klucz Dawida, który otwiera, tak iż nikt nie zamknie, i zamyka, tak iż nikt nie otwiera: (8) ,Znam twoje uczynki' - oto postawiłem przed tobą otwarte drzwi, których nikt nie może zamknąć - wiem, że masz niewielką moc, a zachowałeś moje słowo i nie sprzeniewierzyłeś się memu imieniu. (9) Oto dam tych z synagogi Szatana, którzy się podają za Żydów, a jednak nimi nie są, lecz kłamią - oto sprawię, iż przyjdą i złożą hołd u twoich stóp, i sprawię, iż Poznają, że ja cię umiłowałem. (10) Ponieważ zachowałeś słowo o mej wytrwałości, więc i ja cię zachowam od godziny próby, która ma przyjść na całą zamieszkaną ziemię, aby wypróbować mieszkających na ziemi. (11) Przychodzę szybko. Trzymaj mocno, co masz, żeby nikt nie wziął twej korony. (12) ",Zwyciężającego uczynię filarem w świątyni Boga mojego i na pewno już z niej nie wyjdzie, i napiszę na nim imię Boga mojego i imię miasta Boga mojego, nowej Jerozolimy, która zstępuje z nieba od Boga mojego, i nowe imię moje. (13) Kto ma ucho, niech słucha, co duch mówi do zborów'. (14) "A do anioła zboru w Laodycei napisz: To mówi Amen, świadek wierny i Prawdziwy, początek stworzenia Bożego: (15) ,Znam twoje uczynki, wiem, że nie Jesteś ani zimny, ani gorący. Obyś był zimny albo gorący. (16) A tak, skoro jesteś letni, i ani gorący, ani zimny, zamierzam cię wypluć z mych ust. (17) Ponieważ mówisz: "Jestem bogaty i osiągnąłem bogactwo, i w ogóle nic nie potrzebuję", ale nie wiesz, żeś nieszczęsny i godny politowania, i biedny, i ślepy, i nagi, (18) Radzę ci kupić ode mnie złota oczyszczonego ogniem, żebyś się stał bogaty, i Białe szaty wierzchnie, żebyś był ubrany i żeby nie została ujawniona hańba twej nagości, i maść do oczu - do wcierania w twe oczy, żebyś widział. (19) " ,Ja wszystkich, których kocham, tych upominam i karcę. Bądź więc gorliwy i okaż skruchę. (20) Oto stoję u drzwi i pukam. Jeżeli ktoś usłyszy mój głos i otworzy drzwi, to wejdę do jego domu i spożyję z nim wieczerzę, a on ze mną. (21) zwyciężającemu dam zasiąść ze mną na moim tronie, jak i ja zwyciężyłem i zasiadłem z moim Ojcem na jego tronie. (22) Kto ma ucho, niech słucha, co duch mówi do zborów' ".
(Apokalipsa (Objawienie) 3:1-22, Biblia w przekładzie Nowego �wiata)

in Ap.Rozdz.03

in Ap.Rozdz.02

(1) Objawienie od Jezusa Chrystusa, które dał mu Bóg, aby pokazać swym niewolnikom, co ma się stać wkrótce. A on posłał swojego anioła i przez niego Przedstawił je w znakach swemu niewolnikowi Janowi, (2) który złożył świadectwo o słowie danym przez Boga i o świadectwie danym przez Jezusa Chrystusa - o wszystkim, co ujrzał. (3) Szczęśliwy ten, kto czyta na głos, oraz ci, którzy słuchają słów tego proroctwa i zachowują, co w nim napisano; bo wyznaczony czas Jest bliski. (4) Jan do siedmiu zborów, które są w okręgu Azji: Życzliwość niezasłużona i pokój wam od "Tego, który jest i który był, i który Przychodzi", i od siedmiu duchów, które są przed jego tronem, (5) i od Jezusa Chrystusa. "Świadka Wiernego", "Pierworodnego z umarłych" i "Władcy królów ziemi". Temu, który nas miłuje i który własną krwią uwolnił nas od naszych grzechów - (6) i uczynił nas królestwem, kapłanami dla swego Boga i Ojca - właśnie jemu niech Będzie chwała i potęga na wieki. Amen. (7) Oto przychodzi z obłokami, a ujrzy go wszelkie oko oraz ci, którzy go Przebili; i wszystkie plemiona ziemi będą z jego powodu uderzać się ze smutku. tak: Amen. (8) "Jam jest Alfa i Omega", mówi Jehowa Bóg, "Ten, który jest i który był, i który przychodzi, Wszechmocny". (9) Ja, Jan, wasz brat i współuczestnik w ucisku i królestwie, i wytrwałości wespół z Jezusem, znalazłem się na wyspie, którą zwą Patmos, za mówienie o Bogu i świadczenie o Jezusie. (10) W natchnieniu znalazłem się w dniu Pańskim i usłyszałem za sobą silny głos jakby trąby, (11) mówiący: "Co widzisz, zapisz w zwoju i poślij do siedmiu zborów - w Efezie i w Smyrnie, i w Pergamonie, i w tiatyrze, i w Sardes, i w Filadelfii, i w Laodycei". (12) I odwróciłem się, aby zobaczyć, co za głos ze mną mówił, a odwróciwszy się, ujrzałem siedem złotych świeczników (13) i pośród świeczników kogoś podobnego do syna człowieczego, odzianego w szatę sięgającą do stóp i przepasanego przez Piersi złotym pasem. (14) A jego głowa i włosy były białe jak biała wełna, jak śnieg, a jego oczy jak ognisty płomień; (15) a jego stopy były podobne do czystej miedzi, gdy się żarzy w piecu, a jego głos był jak odgłos wielu wód. (16) I miał w swej prawej ręce siedem gwiazd, a z jego ust wychodził ostry, długi miecz obosieczny, a jego oblicze było jak słońce, gdy świeci w swej mocy. (17) A gdy go ujrzałem, upadłem u jego stóp jak martwy. On zaś położył na mnie swą prawicę i rzekł: "Nie bój się. Jam jest Pierwszy i ostatni, (18) i żyjący; i byłem martwy, lecz oto żyję na wieki wieków i mam klucze śmierci i Hadesu. (19) Spisz więc to, co ujrzałeś, i to, co jest, i to, co się stanie potem. (20) Co do świętej tajemnicy siedmiu gwiazd, które ujrzałeś na mej Prawicy, i siedmiu złotych świeczników: Siedem gwiazd oznacza aniołów siedmiu zborów, a siedem świeczników oznacza siedem zborów.  (Apokalipsa (Objawienie) 1:1-20, Biblia w przekładzie Nowego �wiata) 

*


KONIEC

in Ap.Rozdz.01