Donnerstag, 22. Januar 2009, 00:37mijan-obserwator71a
*
(1) I usłyszałem donośny głos z sanktuarium, mówiący do siedmiu aniołów: "Idźcie i wylejcie na ziemię siedem czasz gniewu Bożego". (2) I odszedł pierwszy, i wylał swą czaszę na ziemię. A na ludziach, którzy mieli znamię bestii i którzy oddawali cześć jej wizerunkowi, wystąpił wrzód bolesny i złośliwy. (3) A drugi wylał swą czaszę na morze. I stało się krwią jakby zmarłego, i umarła każda dusza żyjąca - to, co w morzu. (4) A trzeci wylał swą czaszę na rzeki i źródła wód. I stały się krwią. (5) I usłyszałem anioła wód, mówiącego: "Ty, któryś jest i któryś był, Lojalny, jesteś Prawy, gdyż powziąłeś te rozstrzygnięcia, (6) ponieważ oni wylali krew świętych i Proroków, i ty dałeś im do picia krew. Zasługują na to". (7) I usłyszałem, jak ołtarz mówił: "Tak, Jehowo Boże, Wszechmocny, prawdziwe i prawe są twe sądownicze rozstrzygnięcia". (8) A czwarty wylał swą czaszę na słońce; i dano słońcu przypiekać ludzi ogniem. (9) i ludzie byli przypiekani wielkim gorącem, ale bluźnili imieniu Boga, który ma władzę nad tymi plagami, i nie okazali skruchy, by oddać mu chwałę. (10) A piąty wylał swą czaszę na tron bestii. I jej królestwo ogarnęła ciemność, a oni zaczęli z bólu gryźć swe języki, (11) ale bluźnili Bogu nieba z powodu swych Boleści oraz swych wrzodów i nie okazali skruchy za swe uczynki. (12) A szósty wylał swą czaszę na wielką rzekę Eufrat i jej woda wyschła, żeby została przygotowana droga dla królów ze wschodu słońca. (13) I ujrzałem trzy nieczyste natchnione wypowiedzi, które wyglądały jak żaby, wychodzące z paszczy smoka i z paszczy bestii, i z paszczy fałszywego proroka. (14) Są to w rzeczywistości wypowiedzi natchnione przez demony i dokonują znaków, i wychodzą do królów całej zamieszkanej ziemi, żeby ich zgromadzić na wojnę wielkiego dnia Boga Wszechmocnego. (15) "Oto przychodzę jak złodziej. Szczęśliwy, kto czuwa i strzeże swych szat wierzchnich, żeby nie chodzić nago i żeby nie patrzono na jego hańbę". (16) I zgromadziły ich na miejsce zwane po hebrajsku Har-Magedon. (17) A siódmy wylał swą czaszę na powietrze. Wtedy z sanktuarium dobył się od tronu donośny głos, mówiący: "Stało się!" (18) I nastąpiły błyskawice i głosy, i gromy, i nastąpiło wielkie trzęsienie ziemi, jakiego nie było, odkąd są ludzie na ziemi, tak rozległe trzęsienie ziemi, tak wielkie. (19) I wielkie miasto Rozdzieliło się na trzy części, i miasta narodów upadły; i przypomniano wobec Boga o metropolii Babilonie Wielkim, aby jej dać kielich wina gniewu jego srogiego zagniewania. (20) Ponadto każda wyspa uciekła i gór nie znaleziono. (21) I wielki grad, którego każda bryła ważyła około talentu, spadł z nieba na ludzi, a ludzie bluźnili Bogu z powodu plagi gradu, ponieważ była to plaga nadzwyczaj wielka.
(Apokalipsa (Objawienie) 16:1-21, Biblia w przekładzie Nowego �wiata)
